Solidarni w walce

W sobotę 28 sierpnia 2010 r. w czeskim przysiółku Pomezní Boudy nieopodal przełęczy Okraj odbyło się coroczne spotkanie działaczy komunistycznych i antyfaszystowskich z Polski, Czech i Niemiec. Tym razem pogoda wyjątkowo nie dopisała, toteż zebranie odbyło się nie pod gołym niebem, ale w sali konferencyjnej.

W spotkaniu udział wzięli m. in: członkowie i sympatycy Komunistycznej Partii Polski, Komunistycznej Młodzieży Polski, Komunistycznej Partii Czech i Moraw, czeskiego Komunistycznego Związku Młodzieży, Komunistycznej Partii Niemiec (KPD), Niemieckiej Partii Komunistycznej (DKP), Partii Lewicy (Die linke), Wolnej Niemieckiej Młodzieży (Freie Deutsche Jugend) a nawet przedstawiciel... lubańskiego Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Organizatorzy mieli również zaszczyt gościć chargé d'affaires Republiki Kuby, kombatantów ze "Zjednoczenia Prześladowanych Przez Reżim Nazistowski - Związku Antyfaszystów" (VVN-BdA) oraz wnuczkę Ernsta Thaelmanna - wielkiego przywódcy niemieckich komunistów, zamordowanego w 1944 r. przez hitlerowców. Obecni byli także komunistyczni eurodeputowani z Czech i RFN.

Do zgromadzonych przemówił również tow. Peter, który przywitał ich i przekazał - w języku czeskim i francuskim - najserdeczniejsze pozdrowienia w imieniu Komunistycznej Partii Polski oraz Komunistycznej Młodzieży Polski. Uczestnicy spotkania w swych wystąpieniach wskazywali na przejawy bezlitosnej ofensywy kapitału, mającej na celu całkowite zdławienie ruchu robotniczego i osiągnięcie jak największych zysków kosztem mas ludowych. Wskazywali, że niemiecki imperializm - posługując się Unią Europejską - kontynuuje politykę "Marszu na Wschód", by uczynić z dawnych krajów ludowo-demokratycznych (zwłaszcza Polski i Czech) swe kolonie.

Aby zyskać wolną rękę w ciemiężeniu ludzi pracy, burżuazja rozpętała gigantyczną kampanię propagandową w celu zafałszowania i przedstawienia w złym świetle teorii oraz praktyki marksizmu-leninizmu. Służą temu nie tylko ministerstwa edukacji, kościoły i środki masowego przekazu, ale także pojawiające się jak grzyby po deszczu, w kolejnych byłych państwach demokracji ludowej, specjalne "instytuty pamięci narodowej" oraz "organizacje pozarządowe" zajmujące się "badaniem zbrodni komunizmu".

W Polsce od 8 czerwca, za samo choćby posiadanie "w celu rozpowszechniania" przedmiotu będącego nośnikiem symboliki komunistycznej, grozi kara do dwóch lat pozbawienia wolności (Artykuł 256 Kodeksu Karnego). Warto zastanowić się, czy takie działania są przejawem potęgi obrońców kapitalizmu czy może jednak ich desperacji i słabości. Czy gdyby masy ludowe wzięły za dobrą monetę antykomunistyczną propagandę, burżuazja nadal z taką intensywnością jak obecnie zasypywałaby księgarnie tomiskami baśni rozmaitych sołżenicynów, pipesów lub conquestów?

Jednak sił przeciwnika nie wolno lekceważyć. Atak kapitalistów na ruch robotniczy i prawa mas ludowych jest w tej chwili bardziej brutalny niż kiedykolwiek po II wojnie światowej. Zgodnie z życzeniem monopolistów, za kryzys kapitalizmu mają zapłacić wyzyskiwani. Reakcyjne rządy w Czechach, Niemczech i w Polsce raźno wzięły się za wprowadzanie antyspołecznych "reform" i wyprzedaż resztek majątku narodowego. Dlatego właśnie konieczne jest współdziałanie komunistów i środowisk postępowych tychże państw, solidarność w walce przeciwko bezrobociu, nędzy, wojnie i wskrzeszonemu przez bankierów faszyzmowi.

Kubańska chargé d'affaires w swym przemówieniu podkreśliła: "My wiemy, że lepszy świat jest możliwy, a dla szczęścia ludzkości - niezbędny. Kapitalistyczny kryzys wkracza brutalnie we wszystkie dziedziny życia społecznego. Imperializm chce powieść ludzkość do przepaści. Fidel Castro ostrzega przed szykowaną przez kapitalistów wojną nuklearną. My - Kubańczycy - zdajemy sobie sprawę, ile znaczy międzynarodowa solidarność. Dzięki niej właśnie opuścił celę-izolatkę Gerardo Hernández - członek tzw. Kubańskiej Piątki, który wraz z towarzyszami jest od lat więziony przez amerykański rząd za walkę przeciwko terroryzmowi. Walka o wolność dla kubańskich bohaterów trwa nadal. Jest to również walka o pokój i w obronie człowieczeństwa."

Ku rozpaczy tych, którzy wyzyskują i ku radości tych, którzy są wyzyskiwani, kapitalizm nie jest końcem historii. Walka mas ludowych kierowanych przez partie komunistyczne położy kres ustrojowi opartemu na nędzy i poniżeniu. A wtedy - jak mówią słowa radzieckiej <<Pieśni o pokoju>> - "By radosny i wolny mógł być każdy człek,/niech radziecka umacnia się władza./Szczęście musi zwyciężyć, bo poprzez nasz wiek/wszystkie drogi w komunizm prowadzą."

PETER