Stanowisko Komunistycznego Związku Młodzieży (KSM) Republiki Czeskiej dla konferencji prasowej w Warszawie, czerwiec 2010

Komunistyczny Związek Młodzieży (KSM) Republiki Czeskiej wyraża pełne poparcie dla walki, prowadzonej przez Komunistyczną Partię Polski (KPP) i Komunistyczną Młodzież Polski (KMP) przeciwko nowelizacji Kodeksu Karnego penalizującej używanie symboli ruchu komunistycznego. Ten krok ustawodawcy jest kolejnym przejawem politycznej instrumentalizacji władzy państwowej, służącej obronie kapitalizmu i eliminacji sił opowiadających się za socjalistyczną alternatywą. Polska, członek Paktu Północnoatlantyckiego, potwierdza tym reakcyjny charakter swej władzy państwowej oraz w dalszym ciągu czyni powszechnie obowiązującym prawem – antykomunizm i reakcyjną, prawicową wersję dziejów narodu polskiego. W celu obrony kapitalizmu ucieka się do coraz bardziej antydemokratycznych posunięć.

KSM aktywnie występuje przeciwko ograniczaniu i zakazywaniu działalności politycznej sił antykapitalistycznych i komunistycznych, których celem nie jest kosmetyczna poprawka ustroju kapitalistycznego, ale jego zastąpienie ustrojem socjalistycznym.

KSM ma własne doświadczenia w dziedzinie walki przeciw antykomunizmowi. W latach 2005-2010 długo walczył przeciwko antydemokratycznemu zakazowi działalności naszej organizacji wydanemu przez czeskie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. Atak państwa czeskiego, wymierzony pod koniec 2005 r. w legalnie działającą KSM, miał czysto polityczne podłoże. Charakterystyczne było, iż MSW w toku postępowania wobec KSM – przejawiając swą bezsilność – przedstawiało argumenty, którymi chciało uzasadnić zakaz. Na początek ministerstwo wytykało – co nie miało żadnego znaczenia prawnego – na przykład to, że KSM rzekomo działa jako partia polityczna, gdyż określa się mianem organizacji politycznej (polityczne organizacje młodzieżowe stowarzyszone z innymi partiami politycznymi nie przeszkadzały ministerstwu). Kolejny zarzut był taki, że na swej stronie internetowej (www.ksm.cz) organizacja umieszcza teksty teoretyków marksizmu i inne tego typu materiały. Te i następne argumenty użyte przez MSW były zupełnie niepoważne. KSM w ramach listownej wymiany zdań i w czasie bezpośredniego spotkania z szefem MSW – Bublanem – obnażyło bezsens tych pseudoargumentów, jednego po drugim. Ministerstwo oponowało i wymyślało coraz to nowe preteksty dla kampanii przeciwko komunistycznej młodzieżówce. W końcu swą decyzję o zakazie działalności KSM z października 2006 uzasadniło rzekomo bezprawną tezą zawartą w programie KSM o konieczności zastąpienia prywatnej własności środków produkcji – społeczną własnością tychże środków. Tak więc jako pretekst do rozwiązania komunistycznej młodzieżówki, władza wskazała przeświadczenie młodych ludzi o potrzebie zbudowania innego społeczeństwa, które nie będzie już oparte na zasadach kapitalistycznych. Atak na KSM był niedopuszczalnym przykładem politycznej oraz ideologicznej manipulacji, usiłującej znów kryminalizować ideologię komunistyczną i jakąkolwiek aktywność społeczną zmierzającą do uskutecznienia prawowitych dążeń mas pracujących. Na śmieszność zakrawa fakt, że na drogę nacjonalizacji części sektora bankowego (choć w zgoła innym celu: dla stabilizacji kapitalizmu) wkroczyły w dobie kapitalistycznego kryzysu rządy państw zachodnich.

Delegalizacja KSM wywołała sprzeciw na szczeblu krajowym i międzynarodowym oraz poskutkowała silną kampanią na rzecz młodych komunistów. Petycje w obronie KSM podpisały tysiące obywateli Republiki Czeskiej. Przeciw rozwiązaniu KSM protestowały również organizacje byłych działaczy antyfaszystowskich i partyzantów. Z inicjatywy aktywistów studenckich, wystosowana została petycja, w której stowarzyszenia obywatelskie wyraziły swoją dezaprobatę wobec działań MSW przeciwko Komunistycznemu Związkowi Młodzieży. Wsparcie KSM-owi udzieliło kilka czeskich partii politycznych. Z inicjatywy Komunistycznej Partii Czech i Moraw (KSCM), czyn ministerstwa stał się przedmiotem debaty w izbie niższej czeskiego parlamentu.

Likwidacja KSM wywołała wielki oddźwięk za granicą. Swój sprzeciw wyraziły setki organizacji młodzieżowych i studenckich oraz związków zawodowych. Tysiące ludzi przesyłało wyrazy oburzenia Ministerstwu Spraw Wewnętrznych i zagranicznym czeskim przedstawicielstwom dyplomatycznym. Wśród obrońców KSM znaleźli się między innymi: szereg parlamentarzystów z różnych państw, eurodeputowanych, profesorowie uniwersyteccy, artyści i dawni działacze antyfaszystowscy. Przed czeskimi placówkami dyplomatycznymi w wielu krajach odbyły się dziesiątki manifestacji.

KSM wniósł do sądu miejskiego w Pradze sprzeciw wobec decyzji MSW. W marcu 2008 sąd oddalił jednak skargę i potwierdził tym samym delegalizację. KSM wniósł kasację do Sądu Najwyższego w Brnie, który 28.08.2009 wzruszył antykomunistyczną decyzję, przekazując sprawę sądowi miejskiemu w Pradze do ponownego rozpatrzenia. 27.01.2010 sąd miejski w Pradze zrewidował swój pierwotny wyrok w tej sprawie i tym samym anulował wydany przez ministerstwo zakaz działalności KSM.

W nawiązaniu do tego prawnego i politycznego zwycięstwa KSM oraz częściowej porażki antykomunistycznej polityki prowadzonej przez państwo czeskie, 13.03.2010 odbył się w Pradze 9. Zjazd KSM – nadzwyczajny zjazd legalizacyjny. W chwili obecnej młodzi czescy komuniści, po wyjściu z podziemia, skupiają się na pełnej rekonstrukcji swej organizacji i kontynuowaniu jawnej politycznej działalności. Jej elementem jest również tradycyjnie bliska współpraca z komunistami polskimi, wyrażająca się w naszym uczestnictwie w dzisiejszej warszawskiej manifestacji.