Jest taka Partia!

Szok i trwogę w wzbudziło w greckiej klasie panującej ogłoszenie przez Alekę Paparigę – sekretarz generalną Komunistycznej Partii Grecji (KKE) – nowych „Tez Kwietniowych”. Sekretarz zadeklarowała niezwłoczne działania, które zostaną podjęte w nowym socjalistycznym społeczeństwie: „Uchwalenie nowej konstytucji gwarantującej wybieralność sędziów i sprawowanie władzy przez delegatów robotniczych wybieranych w fabrykach i biurach, opieka medyczna i edukacja będą dostępne bezpłatnie dla wszystkich, żywność i posiłki będą wydawane w miejscach pracy i szkołach... Zostaną podjęte również inne działania, lecz nie byłoby zbyt roztropnie opisywać je w tej właśnie chwili” – powiedziała Papariga. Jej przemówienie było bardzo podobne do „Tez Kwietniowych” Lenina.

Po raz pierwszy to, co będzie do zrobienia, zostało opisane tak szczegółowo. Po raz pierwszy KKE wyraża nie tylko sprzeciw wobec istniejącego ustroju, ale skupia się również na tym, co zrobić po przejęciu władzy. Olbrzymia demonstracja Komunistycznej Partii Grecji zgromadziła około 100 tysięcy osób i na ponad trzy godziny ogarnęła całe centrum miasta. Członkowie KKE zajęli też miejsca naprzeciwko parlamentu, by zapobiec prowokacjom. Sobota 15 maja to dzień, w którym KKE pokazała swą siłę i potęgę.

Co dalej? „Dawniej rozpatrywano rewolucję proletariacką jako wynik wyłącznie wewnętrznego rozwoju danego kraju. Teraz ten punkt widzenia jest już niewystarczający. Teraz należy rozpatrywać rewolucję proletariacką przede wszystkim jako wynik rozwoju sprzeczności w światowym systemie imperializmu, jako wynik rozerwania w tym czy innym kraju łańcucha światowego frontu imperialistycznego.

Gdzie rozpocznie się rewolucja, gdzie przede wszystkim może być przerwany front kapitału, w jakim kraju? Tam, gdzie najbardziej rozwinięty jest przemysł, gdzie proletariat stanowi większość, gdzie jest najwięcej kultury, gdzie jest najwięcej demokracji – zazwyczaj odpowiadano dawniej.

Nie – mówi leninowska teoria rewolucji – niekoniecznie tam, gdzie przemysł jest najbardziej rozwinięty, itp. Front kapitału zostanie przerwany tam, gdzie łańcuch imperializmu jest najsłabszy, bo rewolucja proletariacka jest wynikiem rozerwania łańcucha światowego frontu imperialistycznego w jego najsłabszym miejscu, przy czym okazać się może, że kraj, który rozpoczął rewolucję, kraj, który przerwał front kapitału, jest mniej rozwinięty pod względem kapitalistycznym aniżeli inne, bardziej rozwinięte kraje, które pozostały jednak w ramach kapitalizmu” (J. Stalin, O podstawach leninizmu, Spółdzielnia Wydawnicza <<Książka>>, Łódź 1947, str. 24-25).

Jak się obecnie przedstawia sytuacja europejskich ogniw łańcucha imperializmu? Według obliczeń Banku Rozrachunków Międzynarodowych co do wzajemnego zadłużenia pięciu najbardziej zadłużonych krajów w strefie euro, największe całkowite zadłużenie mają Włochy (1400 mld dolarów), Hiszpania (1100 mld dol.), Irlandia (867 mld dol.), Portugalia (286 mld dol.) i Grecja (236 mld dol.). Fakt, że tamtejsze partie komunistyczne są silne i bojowe, pozwala przypuszczać, iż już niebawem państwa te mogą – jako najsłabsze ogniwa – wypaść z łańcucha imperializmu i wkroczyć na drogę budowania socjalizmu. KKE pokazała, że jest na to gotowa.