Odrzucenie Traktatu Lizbońskiego przez Irlandczyków w referendum przed rokiem, podobnie jak wcześniejsze odrzucenie Traktatów i Konstytucji UE przez obywateli kilku innych krajów, stało się przyczyną istotnych trudności zarówno dla rządów jak i dla sił politycznych znajdujących się na usługach monopoli. Także i dla samej UE, która jest istocie niczym innym, jak tylko międzypaństwowym, imperialistycznym związkiem, którego siłą napędową jest służba interesom wielkiego kapitału.

W związku z tym Bruksela przy wsparciu burżuazyjnych partii politycznych w Irlandii, odmówiła zaakceptowania wyników ludowego referendum i zmusiła obywateli Irlandii do ponownego głosowania, mając nadzieję, że taktyka zastraszania zaowocuje zmianą decyzji.

Traktat Lizboński, podobnie jak traktaty z Maastricht i Nicei konsoliduje i umacnia imperialistyczną strategię UE na rzecz interesów kapitału monopolistycznego.

Traktat ten w szczególności:

1. Wzmacnia wojskowy charakter UE, rozszerza kompetencje Wysokiego Przedstawicielstwa Polityki Zagranicznej i ustanawia bliższą współpracę z NATO i USA.

2. Ogranicza suwerenność krajów członkowskich oraz uznaje nadrzędność prawa UE ponad prawem narodowym

3. Wprowadza nową politykę wyzysku robotników oraz demontażu prawa pracy i praw społecznych. Proces ten zapoczątkowany został poprzez orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (Court of Justice of the European Communities) w sprawach Vaxholm, Laval, Ruffer i Luksemburga. Orzeczenia te potraktowane zostały jako klauzule do omawianego dokumentu.

4. Znosi veto narodowe w 50 sektorach na rzecz najpotężniejszych krajów UE, także podnosi względną siłę głosów większym krajom.

5. Zdecydowanie rozbudowuje siły policyjne i represyjne na centralnym szczeblu oraz w każdym kraju z osobna, zmierzając do stworzenia jednolitej europejskiej polityki wewnętrznej i dotyczącej spraw bezpieczeństwa.

6. Silnie ogranicza i uderza w indywidualne i zbiorowe prawa polityczne i wolności obywatelskie, włączając w to walkę z „radykalnymi” ideologiami przy zastosowaniu nowych „antyterrorystycznych” regulacji UE.

7. Wzmacnia zachłanną, agresywną i opartą na zastraszaniu, międzynarodową rolę UE w stosunkach z krajami rozwijającymi się. Rola ta polega na dyktowaniu warunków handlu i polityki gospodarczej oraz na narzucaniu konieczności podporządkowania swoich zasobów, eksploatacji dokonywanej przez europejskie korporacje ponadnarodowe.

8. Jeszcze głębiej ogranicza suwerenność krajów członkowskich UE i ich możliwości podejmowania niezależnych działań w kluczowych dziedzinach: społecznej, politycznej i gospodarczej. W związku z tym, tradycyjna „irlandzka polityka neutralności” zostanie pozbawiona jakiegokolwiek praktycznego znaczenia. 

Siły robotnicze i ludowe są obecnie bardziej świadome faktu, że UE nie ma nic wspólnego z interesem ludu. Jest to raczej unia bezrobocia i zredukowanego zatrudnienia, zniesienia praw pracy i ubezpieczeń społecznych, redukcji płac i emerytur, komercjalizacji zdrowia, opieki społecznej, edukacji i kultury. Ludność Europy zgromadziła wystarczająco wiele doświadczeń od czasu, kiedy zostało udowodnione w praktyce, że UE i jej traktaty nie tylko nie stanowią tarczy obronnej przeciwko kryzysowi kapitalizmu, ale – przeciwnie – zwiększają zyski z kapitału, przyczyniając się w ten sposób do powstawania kryzysów.

Partie Komunistyczne i Robotnicze Europy wyrażają swoją solidarność z obywatelami Irlandii i zachęcają do ponownego, zdecydowanego oporu dla anty-demokratycznych i wymierzonych w klasę robotniczą działań, do odrzucenia militaryzmu UE jako zagrożenia dla pokoju i swobód obywatelskich. Wzywamy do sprzeciwienia się kolejnym ultimatom ze strony UE. Nie wierzcie w obietnice rzekomych regulacji, ulepszeń i „protokołów na rzecz praw, które nie znalazły się w traktacie” - to wszystko nie zmieni reakcyjnego charakteru Traktatu Lizbońskiego.

Zwracamy się z apelem do robotników krajów członkowskich UE:

aby wykazali aktywną solidarność z obywatelami Irlandii,

aby przyłączyli się do sprawy poprzez przesłanie wsparcia oraz w każdej innej formie, gdyż jest to wspólna walka, której wynik będzie miał odbicie na sytuacji klasy robotniczej w całej UE.

Europa wielkich koncernów ponadnarodowych zjednoczyła siły w obozie głosujących na „tak”. My, partie komunistyczne i robotnicze, wzywamy robotników do jedności i solidarności z irlandzką klasą robotniczą i innymi siłami ludowymi w kraju.
Wzywamy społeczeństwo Irlandii do opanowania swojej złości i głosowania na „NIE” raz jeszcze, tak aby wynik tego referendum stał się decydującym ciosem na rzecz ostatecznego odrzucenia tego reakcyjnego dokumentu. Zwycięstwo rzuci dodatkowe kłody pod nogi ofensywy imperializmu UE i nada nowy impet walce klasy robotniczej i innych ubogich warstw ludowych w całej Europie.

Sygnatariusze:
Komunistyczna Partia Białorusi
Robotnicza Partia Belgii
Komunistyczna Partia Rbotnicza Bośni i Hercegowiny
Komunistyczna Partia Brytanii
Nowa Komunistyczna Partia Brytanii
Socjalistyczna Partia Robotnicza Chorwacji
Komunistyczna Partia w Danii
Komunistyczna Partia Danii
Komunistyczna Partia Estonii
Komunistyczna Partia Finlandii
Komunistyczna Partia Grecji
Węgierska Komunistyczna Partia Robotnicza
Komunistyczna Partia Irlandii
Robotnicz Partia Irlandii
Socjalistyczna Partia Łotwy
Komunistyczna Partia Luksemburga
Komunistyczna Partia Niderlandów
Komunistyczna Partia Norwegii
Komunistyczna Partia Polski
Portugalska Partia Komunistyczna
Komunistyczna Partia Federacji Rosyjskiej
Rosyjska Komunistyczna Partia Robotnicza - Rewolucyjna Partia Komunistów
Komunistyczna Partia Słowacji
Komunistyczna Partia Ludu Hiszpanii
Komunistyczna Partia Szwecji
Komunistyczna Partia Turcji