Komunistyczna Partia Polski

Zwracamy się do Was w obliczu odbywających się w czerwcu 2009 r. wyborów do Parlamentu Europejskiego. Robotnicy, rolnicy, bojownicy ruchu na rzecz pokoju, ruchu feministycznego i młodzieżowego, bojownicy na rzecz praw demokratycznych i wolności obywatelskich, solidarności międzynarodowej, bojownicy ruchów sprzeciwu wobec porozumień UE i NATO, łączy nas wizja społeczeństwa bez wyzysku człowieka przez człowieka, bez biedy, niesprawiedliwości społecznej i wojen imperialistycznych. Łączymy się w tej kampanii, występując na rzecz Europy dobrobytu dla narodów, pokoju, praw socjalnych i demokratycznych, na rzecz Europy narodów, która nie ma nic wspólnego z UE kapitału i wojen.

Znacie nas i możecie nam ufać. Spotykaliśmy się we wspólnej walce: na strajkach i mobilizacjach na rzecz praw pracowniczych, broniąc ubezpieczeń społecznych, występując przeciwko prywatyzacji usług publicznych, na rzecz państwowej, bezpłatnej edukacji i ochrony zdrowia, przeciwko imperialistycznym wojnom oraz okupacji Palestyny, Iraku, Afganistanu i Jugosławii, w walce o ochronę wolności i demokratycznych praw imigrantów. Popieraliśmy demonstracje młodzieży i studentów, mobilizacje rolników. Walczyliśmy o zwycięstwo NIE w referendach odbywających się w Irlandii, Francji i Holandii.

Mówimy Wam prawdę o kryzysie gospodarczym. Jego korzenie wynikają z nagromadzenia bogactw w rękach mniejszości i rażącym wyzysku większości, skazanej na biedę oraz niepewność dnia jutrzejszego. Nie zgadzajcie się płacić za kryzys, za który nie wy jesteście odpowiedzialni. Realnym wyjściem dla narodów jest walka z przyczyną kryzysu, samym kapitalizmem, a nie z jedną z form kapitalistycznego zarządzania. Domagajcie się tego, co należy się Wam zgodnie z prawem, zaspokojenia Waszych bieżących potrzeb odpowiadających postępowi społecznemu, a nie dniu wczorajszemu. Nie oczekujcie decyzji ze strony UE. UE stanowi element tego problemu. Decyzje podejmowane przez UE służą tylko oligarchii.

UE to wybór kapitału. Podejmuje działania korzystne dla monopoli, koncentracji oraz centralizacji kapitału. „Traktat Lizboński” umocnił UE jako imperialistyczny blok gospodarczy i polityczny, skierowany przeciwko interesom pracowników i narodów. Nasila się wyścig zbrojeń, autorytaryzm i represje państwowe.

W imię „modernizacji”, „konkurencyjności”, „przedsiębiorczości” i „elastyczności” nasilają się ataki na prawa pracownicze i związkowe. Kwestionowane są prawa związkowe takie jak prawo do strajku. Trwają próby zmniejszenia, w związku z kryzysem, liczby dni roboczych i pensji w celu zapewnienia zysków kapitału. Przed robotnikami staje perspektywa pracy bez żadnych praw aż do śmierci. Stosunki pracy przybierają koszmarny charakter. Wydłużenie dnia roboczego, decyzja o 65 godzinnym tygodniu pracy współistnieje z niepełnym zatrudnieniem, bezrobociem i niepewnością zatrudnienia. Konsekwentnie obniżane są płace, emerytury, a podwyższa się wiek emerytalny. Czas pracy dzielony jest na aktywny i nieaktywny, rosną ceny oraz mnożą się nieszczęśliwe wypadki w miejscu pracy. System oświaty, ochrony zdrowia i profilaktyki zostały przekazane wielkiemu kapitałowi. Zmniejsza się liczba małych i średnich gospodarstw rolnych z korzyścią dla wielkich farmerów i grup monopolistycznych. Nasilają się represje państwowe, narasta antykomunizm, rasizm i ksenofobia. Pierwszymi ofiarami nasilenia wyzysku staje się młodzież, kobiety oraz pracujący imigranci.

Unia Europejska stanowi filar imperialistycznego nowego porządku i kapitalistycznej globalizacji. Toleruje mordowanie Palestyńczyków przez Izrael. Wspiera ofensywę przeciwko narodom, w szczególności obszaru śródziemnomorskiego, Afryki, Bliskiego Wschodu i Ameryki Łacińskiej. UE uczestniczy w wyścigu zbrojeń, instalacji „tarczy antyrakietowej”, powrocie do dogmatu pierwszego ataku nuklearnego. Uzgadnia swe działania z USA i NATO. Militaryzm stanowi element składowy struktury UE.

Rozwój wydarzeń przyznaje słuszność siłom sprzeciwiającym się porozumieniom z Maastricht, Amsterdamu i Nicei. Siłom, które powiedziały NIE porozumieniu z Schengen i traktatowi Proum. Wczoraj nie byliśmy sami. Dziś jest nas jeszcze więcej. Trzy narody odrzuciły „eurokonstytucję” - traktat lizboński, tysiące robotników i młodych ludzi walczy w całej Europie przeciwko polityce UE. Nasze partie wniosły znaczący wkład w to, aby nadzieja i perspektywy nie zniknęły.

Dziś widoczne są rezultaty polityki prowadzonej przez UE. Nie będzie decyzji korzystnych dla narodów bez całkowitego odrzucenia traktatu z Maastricht i „4 wolności” ustanowionych dla kapitału. Robotnicy zdobyli znaczne doświadczenie. Podczas wyborów nie wolno ufać siłom, które prowadziły antyludową, konserwatywną politykę.

Prawa pracownicze nie mają nic wspólnego z zakończeniem tworzenia jednolitego rynku wewnętrznego, z realizacją strategii lizbońskiej, dyrektywy Bolkensteina, „elastycznością”, wspólną polityką rolną. Demokratyczne tradycje i tradycje walki oraz wolności obywatelskie stają w sprzeczności z umocnieniem „Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości”, z umocnieniem mechanizmu represji i prześladowań pod pretekstem „zagrożenia terrorystycznego”, z prześladowaniami i aresztowaniami komunistów i innych bojowników, z rehabilitacją nazizmu-faszyzmu i niedopuszczalnym traktowaniem „nie obywateli” na Łotwie, w Estonii i Słowenii.

Istnieje inna droga dla narodów. Poprzez walkę pracowników widoczna jest perspektywa innej Europy, dobrobytu dla narodów, postępu socjalnego, praw demokratycznych, równoprawnej współpracy, pokoju i socjalizmu. Narody powinny wykorzystywać ślepe zaułki, sprzeczności, trudności z którymi spotyka się UE. Dla robotników korzystne jest rozszerzenie szeregów opozycji wobec antyludowej i nieludzkiej polityki UE.

W ten sposób codzienna walka o zachowanie i rozszerzenie praw socjalnych i demokratycznych stanie się bardziej skuteczna. Zbliża się możliwość realnego alternatywnego rozwiązania.

Głosujcie na bojowe listy, które popieramy w każdym kraju. Osłabcie siły popierające UE – wzmocnijcie siebie.

NIE dla UE monopoli i imperializmu. Za Europę powszechnego dobrobytu, pokoju, sprawiedliwości społecznej i praw demokratycznych, za Europę socjalistyczną.