|
| Start | Aktualności | Dokumenty |
Brzask |
Galeria |
Świat
|
Historia |
Forum
|
Kontakt |
Linki |
|
10 lat w NATO i ani dnia dłużej! 12 marca 2009 r. mija 10. rocznica wstąpienia Polski do NATO. Niecałe dwa tygodnie po przyjęciu nowych członków - 24 marca 1999 r. - Pakt Północnoatlantycki rozpoczął agresję na Jugosławię. Miała ona na celu ostateczne zniszczenie tego kraju. Powtarzane w mediach slogany o pakcie obronnym upadły, gdy zobaczyliśmy zbombardowane osiedla cywilne i płonące budynki telewizji w Belgradzie. Gdy ówczesny prezydent Aleksander Kwaśniewski przedstawiał wejście do Paktu Północnoatlantyckiego jako swoje osiągniecie, w Jugosławii wskutek bombardowań ginęły tysiące ludzi, głównie cywilów. Bezprawne użycie sił zbrojnych NATO bez zgody Rady Bezpieczeństwa ONZ, stało się niebezpiecznym precedensem w stosunkach międzynarodowych. Ten sam mechanizm został powtórzony w rozpoczętej cztery lata później – 20 marca 2003 r. - agresji przeciwko Irakowi. I chociaż, na skutek rozbieżności interesów „sojuszników”, wojny tej nie prowadzono pod szyldem NATO, to w ataku na Irak udział wzięły przede wszystkim państwa należące do NATO. Od 10 lat pomimo sprzeciwu większości społeczeństwa oraz niezależnie od tego, które ugrupowanie sprawowało władzę, Polska aktywnie angażowała się w konflikty zbrojne. Przynależność do NATO dla kolejnych rządów stała się usprawiedliwieniem udziału w okupacji Iraku i Afganistanu, który przedstawiano jako wypełnianie sojuszniczych obowiązków, nawet gdy wojnę prowadzono poza strukturami natowskimi. Postępuje militaryzacja polskiej polityki zagranicznej, zwiększane są wydatki budżetowe na zbrojenia, w tym zwłaszcza typowo ofensywny sprzęt. Wciąż rozważane jest też zwiększanie liczby żołnierzy przygotowywanych do tak zwanych „misji stabilizacyjnych”. Armia przygotowywana jest przede wszystkim do działań kolonialnych. Polscy żołnierze ponoszą odpowiedzialność za udział w haniebnych okupacjach Iraku i Afganistanu, odpowiadają też za zbrodnię wojenną w Nangar Khel. W Europie Środkowej rozpoczyna się nowy etap wyścigu zbrojeń, którego częścią są plany zainstalowania bazy rakietowej w Polsce i radaru w Czechach. Na szczęście realizacja projektu tzw. „tarczy antyrakietowej” jest coraz mniej realna. Od początku, jako komuniści, aktywnie występowaliśmy przeciwko takiej imperialnej polityce zagranicznej. Przykłady Jugosławii, Iraku i Afganistanu potwierdziły słuszność naszego stanowiska. Dziś, w przededniu 60. rocznicy utworzenia utworzenia NATO, domagamy się likwidacji tego paktu militarnego. Redakcja ***
w związku z 60-leciem NATO
NATO zostało stworzone rzekomo w celu konfrontacji z ZSRR, pierwszym państwem robotniczym na świecie, które przeciwstawiło się i skutecznie odparło atak plagi nazistowskiej, dając nowy impuls do walki o narodowe i społeczne wyzwolenie całego świata. W tym samym czasie kapitalistyczne rządy USA, Kanady i Europy Zachodniej potrzebowały polityczno-militarnego mechanizmu służącego do tłumienia i zastraszania narodów. Ta potrzeba została zaspokojona przez stworzenie NATO. Jego celem stała się konfrontacja i powstrzymanie przy użyciu broni wszelkich postępowych zmian. Z tego powodu, ale również w celu zabezpieczenia interesów imperializmu, NATO wspierało reakcyjne reżimy i dyktatury w Grecji, Turcji, Hiszpanii, Portugalii, miało to również kluczowe znaczenie przy podziale Cypru. Jego działalność była i nadal jest oparta na antykomunizmie i wszelkich typach mistyfikacji i prowokacji przeciwko rewolucyjnemu ruchowi komunistycznemu i ludowym walkom o pokój, sprawiedliwość społeczną i socjalizm. Historia NATO, jego rola światowego „żandarma” imperializmu jest związana z łamaniem prawa międzynarodowego. Znaczy ją krew ofiar bezpośrednich i pośrednich interwencji na świecie. Szczególnie obecnie charakter NATO jako mechanizmu militarnego i podstawowego narzędzia imperialistycznych działań w krajach członkowskich i poza ich terytorium mających na celu wprowadzenie nowego porządku jest w pełni ujawniony. Argument, że NATO było rzekomo sojuszem obronnym jest kłamstwem i pustą propagandą mającą na celu ukrycie jego prawdziwych celów i roli tej agresywnej organizacji. Począwszy od szczytu w Rzymie w 1992 r. i w Waszyngtonie w 1999 r., NATO przyjęło nową doktrynę, która odpuszcza możliwość interwencji na całym świecie, pod pozorem nowych zagrożeń, walki z terroryzmem, ochroną zasobów naturalnych itp. W tym czasie NATO rozszerzyło swoją nową strukturę, która jest oparta głównie na agresywnych „siłach szybkiego reagowania”. USA wspólnie z UE spowodowały rozpad Jugosławii i w ten sposób przyczyniły się do wojny w Bośni oraz prowadziły brudną wojną przeciwko Serbii, podczas 78 dni bombardowań w 1999 r., które zrównały kraj z ziemią i doprowadziły do okupacji Kosowa przez NATO i UE oraz jego „niezależności” od Serbii. Wojny NATO na Bałkanach i w Afganistanie, udział w interwencji w Iraku, udowodniły okrucieństwo NATO i narzucanie „nowego porządku” oraz traktowanie jako wroga państw i narodów, przeciwstawiających się imperialistycznym agresjom. W związku z tym trwa wyścig zbrojeń oraz rozwijane są niebezpieczne systemy uzbrojenia, takie jak tzw. tarcza antyrakietowa w Polsce i Republice Czeskiej. Natowski program „Partnerstwo dla Pokoju” promuje jego ekspansję w kierunku nowych państw członkowskich. Został on wdrożony we wszystkich byłych krajach socjalistycznych w Europie Środkowej i Wschodniej, które później stały się członkami NATO. Obecnie wywierana jest presja na rząd Republiki Cypru aby przystąpił do tego programu oraz integrował się z planami Euro-Atlantyckimi. Rząd oraz ludność Cypru zdecydowanie opiera się temu, ponieważ aprobata oznaczałaby pobłażliwość wobec inwazji tureckiej armii na Cyprze dokonanej za zgodą USA i NATO, jak również akceptację faktycznej okupacji części wyspy przez wojsko tureckie, która trwa do dnia dzisiejszego. Imperializm-USA-NATO-UE to ściśle związane pojęcia. Pomimo ich sprzeczności i antagonizmów, zarówno UE jak i USA skierowane są przeciwko narodom, od kiedy UE w traktacie konstytucyjnym uważa NATO za jej główny filar i w pełni akceptuje jego rolę. Armia UE jest związana z NATO, a Francja powraca do militarnych struktur NATO. W 60. rocznicę swego powstania, NATO próbuje przedstawiać się jako „niewinny gołąb” w bezprecedensowej kampanii propagandowej zniekształcającej historię, w mediach manipulowanych przez system, uniwersytetach sponsorowanych przez programy badawcze NATO itp. NATO prezentuje się jako wszechmocne, ale takie nie jest. Światowy kryzys gospodarczy kapitalizmu nasilił imperialistyczną agresywność, ale w tym samym czasie pokazał także jego ograniczenia. Imperializm nie może funkcjonować bez kontrolowania nowych rynków, bez rozszerzania swoich wpływów, bez przechwytywania i uciskania innych ludzi, razem z miejscową ludnością swych państw w celu rozszerzania działalności monopoli. Istnieje przeciwwaga dla NATO: to siły antyimperialistyczne na całym świecie, światowy antywojenny, antyimperialistyczny ruch pokojowy, w porozumieniu z ruchem robotniczym i innymi ruchami społecznymi kobiet, młodzieży oraz solidaryzującymi się ruchami walczą z imperializmem i żądają od kolaborantów „drapieżnego sojuszu” natychmiastowego rozwiązania NATO. Istnieje „jednokierunkowa droga” dla narodów. Musimy powstrzymać imperialistyczną agresywność, przyczynić się do pokonania imperializmu, co stanowi warunek wstępny dla pokoju na świecie. Obecnie werbalne potępienie natowskich zbrodni i zagrożeń jest niewystarczające. Istnieje potrzeba szerokiego antywojennego, antyimperialistycznego ruchu pokojowego, który skonsoliduje robotników, młodzież oraz szerokie siły społeczne i ludowe. Narody poprzez ich walkę mogą obecnie stworzyć barierę wobec zbrodniczych planów NATO i innych sił imperialistycznych oraz zwyciężyć. Partie Komunistyczne i Robotnicze wzywają do intensyfikacji walki: Przeciwko wydatkom wojskowym. Zakazania natowskich programów na uniwersytetach. Natychmiastowego wycofania wszystkich oddziałów i innych misji, uczestniczących w imperialistycznych zagranicznych operacjach. Wyzwolenia naszych krajów od imperialistycznych wojen, okupacji i imperialistycznych interwencji. Usunięcia wszystkich zagranicznych baz wojskowych z naszych krajów Niezaangażowania naszych krajów w NATO. Rozwiązania NATO
NIECH ŻYJE PRZYJAŹŃ MIĘDZY NARODAMI PRECZ Z NOWYM IMPERIALISTYCZNYM PORZĄDKIEM Sygnatariusze:
Algierska Partia na rzecz Demokracji i Socjalizmu Komunistyczna Partia Bangladeszu Komunistyczna Partia Białorusi Robotnicza Partia Belgii Robotnicza Komunistyczna Partia Bośni i Hercegowiny Brazylijska Partia Komunistyczna Komunistyczna Partia Brazylii Komunistyczna Partia Brytanii Nowa Komunistyczna Partia Brytanii Partia Bułgarskich Komunistów Komunistyczna Partia Kanady Socjalistyczna Robotnicza Partia Chorwacji Komunistyczna Partia Kuby Komunistyczna Partia Czech i Moraw Komunistyczna Partia w Danii Komunistyczna Partia Estonii Komunistyczna Partia Finlandii Niemiecka Partia Komunistyczna Komunistyczna Partia Grecji Węgierska Komunistyczna Partia Robotnicza Komunistyczna Partia Indii Komunistyczna Partia Indii (Marksistowska) Partia Tudeh - Iran Komunistyczna Partia Irlandii Partia Włoskich Komunistów Jordańska Partia Komunistyczna Socjalistyczna Partia Łotwy Libańska Partia Komunistyczna Socjalistyczna Partia Litwy Komunistyczna Partia Luksemburga Komunistyczna Partia Malty Partia Komunistów, Meksyk Nowa Komunistyczna Partia Holandii Komunistyczna Partia Norwegii Komunistyczna Partia Pakistanu Komunistyczna Partia Polski Portugalska Partia Komunistyczna Rumuńska Partia Komunistyczna Komunistyczna Partia Federacji Rosyjskiej Rosyjska Komunistyczna Partia Robotnicza – Partia Rosyjskich Komunistów Związek Partii Komunistycznych – CPSU Nowa Komunistyczna Partia Jugosławii Partia Serbskich Komunistów Komunistyczna Partia Słowacji Południowo-Afrykańska Partia Komunistyczna Komunistyczna Partia Hiszpanii Komunistyczna Partia Narodów Hiszpanii Komunistyczna Partia Sri Lanki Syryjska Partia Komunistyczna Komunistyczna Partia Syrii Komunistyczna Partia Szwecji Komunistyczna Partia Turcji Komunistyczna Partia Ukrainy Związek Komunistów Ukrainy Komunistyczna Partia Urugwaju |
