Pod takim hasłem odbyła się 15-16 listopada 2008 r. w Pradze Międzynarodowa Konferencja Partii Komunistycznych i Robotniczych. Konferencja organizacyjnie zabezpieczona była przez Praski Komitet Komunistycznej Partii Czech i Moraw na czele z tow. Martą Semelovą, Viktorem Pazlerem i Pawlem Degt'iarem, który Konferencję przygotowywał i prowadził. W Konferencji udział wzięli przedstawiciele 15 partii głównie z Europy, ale także z Wenezueli, Kuby, byli także obecni przedstawiciele dyplomatyczni ambasad państw socjalistycznych z Chińskiej Republiki Ludowej, Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej i Socjalistycznej Republiki Wietnamu. Na sali było obecnych ponad 100 czołowych działaczy i teoretyków KPCziM.
Referat wprowadzający wygłoszony został przez tow. Milana Havlička z KPCziM, który zdefiniował liczne przyczyny historyczne, ideologiczno-teoretyczne, gospodarczo-socjalne i polityczne obecnego osłabienia i rozbicia ruchu komunistycznego a jeszcze bardziej komunistycznego. W końcowej części referent odniósł się do tematu w Czeskiej Republice, gdzie KPCziM zachowała silne wpływy i w zasadzie jedność i uratowała marksistowsko-leninowskie podstawy. Ale i w Czechach jest także druga Komunistyczna Partia Czechosłowacji, na czele której stoi tow. M.Štiepan, która prezentuje w wielu kwestiach inne punkty widzenia. Przy okazji wspomnijmy, że tow. M.Štiepan został zaproszony na tę Konferencję, gdzie w obszernym przemówieniu miał okazję podzielić się z audytorium swymi poglądami. Zdaniem czeskich referentów ruch komunistyczny nie tylko w Czechach stoi przed wielkimi zadaniami teoretycznymi, jak odpowiedzieć na liczne pytania, które niesie globalizacja i obecny kryzys gospodarki kapitalistycznej.
Następnie przedstawione zostały 3 koreferaty przedstawicieli partii zagranicznych. Tow. Eliseos Wagenas - członek KC Komunistycznej Partii Grecji mówił o aktualnych kwestiach ideowo-politycznych międzynarodowego ruchu komunistycznego. Odniósł się do oceny współczesnego świata, a w szczególności stanowiska ruchu komunistycznego wobec zaostrzania się sprzecz-ności międzyimperialistycznych, jaki jest stosunek do Unii Europejskiej jako imperialistycznej integracji na kontynencie europejskim, kwestia światowego kryzysu gospodarczego, stosunek do innego zarządzania kapitalizmem, o jaką jedność powinni walczyć komuniści, jakie wnioski wynikają z realnego socjalizmu w XX w.
Tow. Harpal Brar - Przewodniczący Komunistycz-nej Partii Marksistowsko-Leninowskiej z Wielkiej Bry-tanii odniósł się do współczesnego kryzysu finansowego w USA, Anglii i szerzej w Unii Europejskiej, za jego sprawą likwidowane są liczne miejsca pracy, pogłębiają się sprzeczności społeczne. Kryzys potwierdza główne tezy marksizmu-leninizmu, a w epoce globalizacji obejmuje cały świat. Od 1989 r. nastąpiło wyraźne osłabienie sił postępu, co wykorzystał imperializm za sprawą integracji w ramach Unii Europejskiej, rozszerzenia NATO i narzucenia wojen Irakowi, Jugosławii i Afganistanowi. Narastają także inne zagrożenia wojenne, np. Iran, Bliski Wschód, Kaukaz. Partie komunistyczne i robotnicze wyciągają wnioski z czasowej porażki. Głównym zagrożeniem były i są oportunizm i rewizjonizm, one poraziły partie w drugiej poł. XX w. Musimy konsekwentnie wrócić do wielkich idei Lenina i Stalina i na nowo odczytywać ich dzieła.
Z kolejnym koreferatem wystąpił tow. Michael Opperskalski - intelektualista komunistyczny z Niemiec, który wskazał na kruszenie się współczesnego imperializmu nie tylko za sprawą obecnego kryzysu, ale także tego, że kapitalizm nie był w stanie zniszczyć wszystkich państw socjalistycznych, dobrym przykładem jest Kuba. W Ameryce Łacińskiej rośnie opór ludów przeciwko imperializmowi USA, kierunek wyznaczają Wenezuela, Nikaragua, Boliwia, Ekwador. Na Bliskim Wschodzie narasta opór sił postępowych np. Hezbollahu, a w Iraku i Afganistanie USA i państwa popierające ich inwazję i okupację skompromitowały się nie tylko politycznie i moralnie, także militarnie.
Jako główne niebezpieczeństwo referent określił rewizjonizm i socjaldemokratyzację partii komunistycznych, są także zagrożenia ze strony lewackiego rewizjonizmu. Odbudowa ruchu komunistycznego następuje w oparciu o powrót do naukowych podstaw marksizmu-leninizmu uznania wielkiego dorobku dla świata realnego socjalizmu, a w szczególności osiągnięć ZSRR, NRD i innych państw socjalistycznych oraz konsekwentną walkę przeciwko rewizjonizmowi i reformizmowi.
W zakończeniu referent wystąpił z propozycją, by w Pradze, na bazie dotychczasowego wielkiego doświadcze-nia Konferencji ideowo-teoretycznych KPCziM powołać marksistowsko-leninowski instytut naukowo-badawczy, który mógłby spełniać funkcję dyskusyjnego form międzynarodowego ruchu komunistycznego. W tym zakresie czescy towarzysze mają wielkie doświadczenie i zasługi, w szczególności tu poczynając od poł. XX w. wydawano "Problemy Pokoju i Socjalizmu" .
W następnej kolejności przemiennie głos zabierali referenci z Czeskiej Republiki, w tym posłowie na sejm, teoretycy, publicyści, działacze młodzieżowi Związku Młodzieży Komunistycznej, którzy odnosili się do bardziej szczegółowych tez głównego tematu Konferencji. Szczególnie gorąco przyjęte zostało przemówienie tow. Miloša Jakeša - ostatniego Sekretarza Generalnego Komunistycznej Partii Czechosłowacji (do 1990 r.), który następnie był więziony i prześladowany przez nowy "demokratyczny" reżim Czechosłowacji i Czeskiej Republiki. W przeciwieństwie do polskich ostatnich przywódców PZPR tow. Jakes ani nie wystąpił z partii komunistycznej, ani nie wstąpił do partii socjaldemokra-tycznej. Pozostał wierny ideałom swego życia i ruchu komunistycznego. Następnie przemiennie zabierali głos reprezentanci zagranicznych partii komunistycznych, w tym Komunistycznej Partii Federacji Rosyjskiej, KPSS - z Białorusi, KP Danii, z Komunistycznej Inicjatywy z Niemiec, z Partii Pracy Belgii, z KP Portugalii, z Wenezueli i z Polski.
W Konferencji udział wzięła delegacja Komunistycznej Partii Polski w składzie tow. Marcin Adam - wiceprzewodniczący KPP i tow. Zbigniew Wiktor, który przedstawił referat w imieniu naszej Partii. Tow. Z.Wiktor przekazał pozdrowienia od KPP i osobiści od tow. Przewodniczącego Józefa Łachuta, poinformował o sytuacji w Polsce, o II Kongresie Lewicy, a także o nowych formach walki klasowej, wielkich strajkach, o narastających sprzecznościach oraz o roli KPP w kierowaniu oporem mas pracujących w Polsce. Wskazał także na przyczyny osłabiające jedność międzynarodowego ruchu komunistycznego. W końcowej części wystąpienia wskazał na rosnącą rolę we froncie światowych sił postępu Chińskiej Republiki Ludowej. Międzynarodowa Konferencja w Pradze przyczyniła się do wyjaśnienia wielu kwestii jedności międzynarodowego ruchu komunistycznego.
Praga, Wrocław, listopad 2008 r.
Zbigniew Wiktor