Testament Redaktora

Związku ze śmiercią Mieczysława Rakowskiego, różnie ocenianego środowiskach lewicowych, przytaczamy jego niektóre wypowiedzi oceniające sytuację polityczną w Polsce.

Do moich braci I sióstr. To, co zamierzam tu powiedzieć, kieruję także do społeczeństwa, do moich braci i sióstr, którzy przez dziesięciolecia żyli cierpieli pod komunistycznym panowaniem. Wszystkich tych chcę przeprosić. A łańcuch moich, naszych win jest długi. A więc: Przepraszam za tych komunistów, którzy przyjęli granicę zachodnią Polski i walczyli o jej uznanie przez Republikę Federalną Niemiec i całą Europę. Przepraszam już trzecie pokolenie Polaków, które gospodarzy na Ziemiach nad Odrą i Nysą Łużycką i żyje w bezpiecznych granicach.

Przepraszam za to, że ówczesne pokolenie komunistów z Władysławem Gomółką na czele zrezygnowało z ziem lezących za Bugiem, na których żyło 5 milionów Ukraińców, prawie 2 miliony Białorusinów oraz polska mniejszość- ponad 4 miliony. Przepraszam za reformę rolną, o której marzyło kilka pokoleń polskich chłopów. Przepraszam, za nacjonalizację przemysłu, a ściślej tego, co przetrwało okupację niemieckich faszystów. Przepraszam robotników, że komuniści przywrócili im poczucie godności likwidując klasę kapitalistyczną. Przepraszam za bohaterską odbudowę Warszawy i wiele innych miast, za przywrócenie pięknej warszawskiej Starówki, podobnie jak gdańskiej i w wielu innych miastach. Przepraszam za morską granicę Polski, która liczy ponad 500 km. Przepraszam za odbudowanie z pietyzmem pałaców, kościołów, naszych pomników narodowej kultury. Przepraszam za bezpłatny dostęp młodzieży chłopskiej, robotniczej do gimnazjum, liceów, szkół wyższych. Przepraszam za tysiące bibliotek, za tanie książki, za wiejskie i miejskie domy kultury. Przepraszam za likwidację analfabetyzmu. Przepraszam za awans cywilizacyjny robotników i chłopów, za powstanie nowej inteligencji. Przepraszam za zbudowanie Polski przemysłowej. Przepraszam za masowy exodus z przeludnionej wsi do przemysłu, los ten dotknął kilkanaście milionów ludzi. Przepraszam twórców artystów za mecenat państwowy. Przepraszam za to, że dwa pokolenia Polaków żyło nie znając bezrobocia, że było wolne od troski o przyszłość swoich dzieci. Przepraszam za to, że od 1953 roku polscy oficerowie i żołnierze pełnili zaszczytną służbę pod sztandarem ONZ w wielu miejscach świata, rozsławiając imię Polski. Przepraszam za to, że układem między PRL, a RFN 7 grudnia 1970 roku rozpoczęliśmy budowę przęseł mostu wiodącego do pojednania między Polakami a Niemcami. Przepraszam za niespotykaną w historii stosunków polsko-rosyjskich inwazję kultury polskiej na bezkresne obszary Związku Radzieckiego. Przepraszam za plan, Rapackiego, który rozsławił Polskę w świecie. Przepraszam za wprowadzenie wolnego rynku (kapitalizmu J.Ł).