12.10.1943 - Poległ Mieczysław Kalinowski

...on jednoczył skłóconych, rozmaitych godził.
Słabym dał wiarę w rozmach wspólnego ramienia.
On był duszą oddziału, którym współdowodził,
I dla żołnierzy stał się czymś na kształt sumienia

Tak pisał Lucjan Szenwald o zastępcy dowódcy dywizjonu przeciwpancernego I Dywizji - Mieczysławie Kalinowskim. Bo też był Mietek wspaniałym, żarliwym wychowawcą żołnierzy, doskonałym dowódcą, mężnym żołnierzem. Był jednym z tych oficerów, którzy w umysłach i sercach kościuszkowców rzeźbili kształt Polski, o jaką toczył się bój - Polski ludu pracującego.

Przed wojną po wielekroć znajdował się Mietek, syn warszawskiego szewca, starego działacza SDKPiL, w więzieniu - taki był los wszystkich działaczy komunistycznych. A Mietek był aktywnym bojownikiem KZMP, sekretarzem jego Komitetu Warszawskiego i delegatem na Zjazd Komunistycznej Międzynarodówki Młodzieży.

W roku 1939 zgłasza się Mietek do wojska, walczy pod Modlinem: gdy zginęli dowódcy, sam dowodzi odcinkiem. Przedziera się potem wraz z rodziną do ZSRR i tam na pierwszą wieść o powstaniu Wojska Polskiego zgłasza się do szeregów. 12 października 1943 roku podczas historycznej bitwy pod Lenino poległ z pistoletem w ręku, wykonując zadanie bojowe.