27.01.1945 - Armia Czerwona wyzwala obóz Auschwitz

27 stycznia oddziały 59-tej i 60-tej armii 4-tego Frontu Ukraińskiego zdobyły okupowane przez Niemców miasto Oświęcim i zajęły teren faszystowskiego obozu koncentracyjnego. Szybkie natarcie Armii Czerwonej uniemożliwiło hitlerowcom zniszczenie urządzeń tej gigantycznej "fabryki śmierci" i zatarcie śladów swych krwawych zbrodni. Uwolniono kilka tysięcy więźniów, których naziści nie zdążyli wymordować lub uprowadzić na zachód.

Żołnierze radzieccy odkryli krematoria, komory gazowe i różne narzędzia tortur. W ogromnych magazynach obozu przechowywano 7000 kilogramów włosów, obciętych przez hitlerowskich katów z głów 140 tysięcy kobiet i przygotowywanych do wysyłki do Niemiec, skrzynie z mączką z ludzkich kości, toboły z odzieżą i obuwiem, ogromną ilość protez dentystycznych, okularów i innych przedmiotów odebranych skazanym na śmierć.

Gigantyczny obóz śmierci w Oświęcimiu koło Krakowa, nazwany przez Niemców Auschwitz, urządzony z rozkazu Himmlera w 1939 r. specjalnie dla eksterminacji ludności okupowanych przez Niemców krajów Europy, był ośrodkiem koszmarnych zbrodni niemieckiego faszyzmu. Na obszarze około 500 hektarów zbudowano 620 baraków mieszkalnych i pomieszczeń służbowych, w których równocześnie więziono od 180 do 250 tysięcy ludzi. Obóz w Oświęcimiu otoczony był głębokimi rowami i ogrodzeniem z drutu kolczastego, którym płynął prąd wysokiego napięcia. Obszaru obozu pilnie strzegli SS-mani ze specjalnie wytresowanymi psami. Do 1945 r. do obozu oświęcimskiego codziennie przybywało od 3 do 5 transportów kolejowych z więźniami. Wszystkich przybywających komendant obozu SS-man Karl Fritsch zwykle witał następującym cynicznym przemówieniem: "Zapowiadam wam, że przyjechaliście tutaj nie do sanatorium, tylko do niemieckiego obozu koncentracyjnego, z którego jest jedyne wyjście przez komin. Jeżeli się to komuś nie podoba, to może iść zaraz na druty. Jeśli są w transporcie Żydzi, to nie mają prawa żyć dłużej niż 2 tygodnie, jeśli są księża, to mogą żyć jeden miesiąc, reszta 3 miesiące."

W tej "fabryce śmierci" hitlerowcy rozstrzeliwali zupełnie niewinnych ludzi, palili żywcem, przeprowadzali wszelkiego rodzaju "medyczne" doświadczenia, zakażali infekcyjnymi chorobami. W komorach gazowych i krematoriach Oświęcimia codziennie ginęło 10-12 tysięcy ludzi. W ciągu wojny w tym potwornym obozie śmierci hitlerowcy wymordowali ponad 4 miliony obywateli polskich, radzieckich i wielu krajów Europy - nie oszczędzili także kobiet, starców i dzieci. Tu w masowej skali zamieniały się w potworną rzeczywistość obłąkańcze plany Hitlera, zmierzające do fizycznego wytępienia europejskich narodów. Było to gigantyczne laboratorium doświadczalne niemieckiego faszyzmu, obraz przyszłego losu, jaki gotował on wszystkim narodom Europy, całej ludzkości, żywe ucieleśnienie "nowego porządku", który, zgodnie z zamysłami hitlerowskich zbrodniarzy, miał przekształcić w cmentarze kwitnące niegdyś kraje z wielomilionową ludnością. W celu likwidacji całego narodu polskiego hitlerowcy utworzyli obóz w Oświęcimiu i inne obozy śmierci na terytorium Polski.

Ujawnienie straszliwej tajemnicy Oświęcimia, której hitlerowcy tak ściśle strzegli, wywarło ogromne wrażenie na całym świecie. Cała ludzkość ujrzała prawdziwe oblicze niemieckiego faszyzmu, który z szatańskim okrucieństwem i metodycznością wykorzystał naukę i technikę do wymordowania milionów ludzi. Wyzwolenie Oświęcimia przyczyniło się do zdemaskowania krwawej ideologii faszyzmu i ujawnienia prawdziwego oblicza antykomunizmu.


Na podstawie: "Historia Wielkiej Wojny Narodowej Związku Radzieckiego", t. V,
Warszawa 1965, str. 57-58, 92-93.