6 listopada 1890 – Zmarł Piotr Ściegienny

W latach 40-tych XIX wieku powstają pierwsze niepodległościowe organizacje ludowe, grupujące przede wszystkim chłopów i mieszczaństwo. Jednym z wybitnych przywódców takiej organizacji jest ksiądz Piotr Ściegienny, syn pańszczyźnianego chłopa. Od 1835 r. pracuje Ściegienny nad stworzeniem Związku Chłopskiego, który w ciągu kilku lat objął swoim wpływem chłopów Kieleckiego i Lubelskiego.

Aby łatwiej dotrzeć do celowo utrzymanych w zacofaniu chłopów, Ściegienny ujął swój program w formie rzekomej bulli (listu papieskiego) w tak zwanej „Złotej Książeczce”. Wzywał on chłopów do walki o wyzwolenie się z pańszczyźnianej niewoli, wierzył w ich zwycięstwo, głosił zasady solidarności z ludami wszystkich krajów. Ściegienny wskazywał w „Złotej Książeczce”, że wojna uciemiężonych z ciemiężycielami jest wojną słuszną. Związek Chłopski wzrastał w siłę, przygotowując coraz większe rzesze chłopów do zbrojnego powstania.

Szlachta przeraziła się wielkiego ruchu chłopskiego. Zdrajca z szeregów szlachty zawiadomił władze carskie o przygotowywanym powstaniu i wydał Ściegiennego w ich ręce. Zdrada szlachty zniweczyła plany chłopskiego duchownego. Wielki patriota-rewolucjonista został pozbawiony godności kapłańskich przez współpracującą z zaborcą hierarchię Kościoła i zesłany na dożywotnią katorgę.